Kamień do niczego nie przydatny

 „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym.

Stało się to przez Pana: cudem jest w naszych oczach” Ps 118, 22-23)
Ileż to razy poczułeś się odrzucony, niedoceniony, uznany za nic nie wartego, postawiony niżej od innych, nawet w domu, przez rodziców, czy w pracy, lub wśród znajomych.
Pogardzany i nie traktowany poważnie, wyróżniany w sposób negatywny i krzywdzący…
Ile razy sprawiło ci to ból, smutek i zabrało siły do życia.
Może jesteś właśnie takim kamieniem, uznanym za nienadającym się na podwaliny dla wspaniałej budowli, odrzuconym, jako odpad, gruz albo ewentualnie jako podłoże pod drogę.
Co dla ludzi jest marne i nikczemne - dla Boga przeciwnie - jest wartościowe. On podnosi ten kamień, przemienia i nadaje mu nowe życie, nowy sens istnienia, nową funkcję.
Możesz stać się kamieniem węgielnym, pomimo, a nawet wbrew ludzkim opiniom i ocenom. Ale jest jedno ale….
Stanie się to przez Pana.
Jedynie Bóg ma moc przemiany człowieka, moc zdrowego tworzenia i budowania.
Moc, byś umiał, nie kierując się ludzką opinią, ufać tylko w Bogu, przejść przez wszystko, co trudne w życiu i nie zwątpić, nie zbłądzić.
Tylko czerpiąc z Jego źródła, pokładając w Nim nadzieję możesz wydać wielkie, mnogie i dorodne owoce. Jeśli zbudujesz mocną i solidną relacje z Bogiem - wszystkie twoje niedoskonałości, słabości i niemoc będą dowodem na to, że kieruje tobą ręka Pana.
I stanie się to cudem w naszych oczach, a nawet w oczach niedowiarków, którzy pokładają ufność jedynie w swoich zasobach. Dowodem Bożej opieki i łaski.
I nie, nie rozpamiętuj sytuacji, które były w życiu krzywdzące, nie trzymaj urazy do ludzi, którzy Cię źle oszacowali i podsumowali. Żal, złość i uprzedzenia tylko Cię spowalniają na drodze wzrastania i nie przynoszą nic dobrego.
Każdy człowiek, ty i ja mamy skłonności do podobnych negatywnych zachowań.
Może i ja, czy ty także odrzuciliśmy kogoś, jak ten niepotrzebny kamień.
Wybaczenie to złoty klucz zamykający nasze smutne doświadczenia w miejscu, gdzie mieszka w nas Bóg.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rekolekcje małych gestów

Jak to jest być mamą?

21 lat to jednak szmat czasu... :)