Ty się tym zajmij

  „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana: cudem jest w naszych oczach” Ps 118, 22-23) Ileż to razy poczułeś się odrzucony, niedoceniony, uznany za nic nie wartego, postawiony niżej od innych, nawet w domu, przez rodziców, czy w pracy, lub wśród znajomych. Pogardzany i nie traktowany poważnie, wyróżniany w sposób negatywny i krzywdzący… Ile razy sprawiło ci to ból, smutek i zabrało siły do życia. Może jesteś właśnie takim kamieniem, uznanym za nienadającym się na podwaliny dla wspaniałej budowli, odrzuconym, jako odpad, gruz albo ewentualnie jako podłoże pod drogę. Co dla ludzi jest marne i nikczemne - dla Boga przeciwnie - jest wartościowe. On podnosi ten kamień, przemienia i nadaje mu nowe życie, nowy sens istnienia, nową funkcję. Możesz stać się kamieniem węgielnym, pomimo, a nawet wbrew ludzkim opiniom i ocenom. Ale jest jedno ale…. Stanie się to przez Pana. Jedynie Bóg ma moc przemiany człowieka, moc zdrowego tworzenia i budowan...

  Czasami wydaje ci się, że robisz to, czy tamto, planujesz to, czy owo, idziesz gdzieś, umawiasz się z kimś, masz coś do załatwienia i nagle to wszystko okazuje się tylko małym drobiazgiem, przyczynkiem do czegoś większego, do czegoś, nad czym nie panujemy, do czegoś, czego myśmy nie stworzyli własną przezornością i zapobiegliwością. Stajemy się Bożym narzędziem, którym niepostrzeżenie i bez naszej kontroli posługuje się Pan Bóg dla własnych celów. Czasem jest to obiad u mamy, zupa pieczarkowa, czasem są to krótkie odwiedziny, czasem rozmowa z drugim człowiekiem, przelotne spotkanie, które się okazuje czymś nad wyraz istotnym, a nawet kołem ratunkowym. Boża Opatrzność jest wszechogarniająca, łącząca nas wszystkich w sieć powiązań, relacji, wzajemnej pomocy, wzajemnych oddziaływań. Boża Opatrzność nas spaja, jednoczy, sprawia, że stajemy się jednym wielkim organizmem, jednym Kościołem, jedną wspólnotą. Ktoś komuś pomoże, ktoś kogoś uratuje, ktoś kogoś wysłucha, ktoś kogoś podni...