Ty się tym zajmij

  Wpadła mi dziś w oczy taka historyjka Nie wiem, kto jest autorem ale warto przeczytać: "Pewnego dnia osioł farmera wpadł do głębokiej studni. Zwierzę zawodziło przeraźliwie przez godziny, podczas gdy farmer zastanawiał się co z nim zrobić. W końcu się poddał i zdecydował, że zwierzę jest już stare, a studnie i tak zamierzał zasypać, więc nie opłaca mu się ratować osła. Zaprosił swoich sąsiadów, by mu w tym pomogli. Wszyscy chwycili za łopaty i zaczęli zrzucać ziemię do studni. Na początku, kiedy osioł zorientował się co robią, zawył jeszcze przeraźliwiej. Po chwili jednak, ku zaskoczeniu wszystkich, uspokoił się. Kilka łopat później, farmer zajrzał do studni. Był zdumiony swoim odkryciem. Za każdym razem gdy ziemia lądowała na plecach osła, on robił coś nieprawdopodobnego. Zrzucał ją z siebie i stawał na niej. W czasie, gdy sąsiedzi farmera zrzucali ziemię, osioł ciągle ją zrzucał i wchodził coraz wyżej. Po niedługim czasie, ku zaskoczeniu wszystkich, osioł przekroczył krawędź s...

  „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana: cudem jest w naszych oczach” Ps 118, 22-23) Ileż to razy poczułeś się odrzucony, niedoceniony, uznany za nic nie wartego, postawiony niżej od innych, nawet w domu, przez rodziców, czy w pracy, lub wśród znajomych. Pogardzany i nie traktowany poważnie, wyróżniany w sposób negatywny i krzywdzący… Ile razy sprawiło ci to ból, smutek i zabrało siły do życia. Może jesteś właśnie takim kamieniem, uznanym za nienadającym się na podwaliny dla wspaniałej budowli, odrzuconym, jako odpad, gruz albo ewentualnie jako podłoże pod drogę. Co dla ludzi jest marne i nikczemne - dla Boga przeciwnie - jest wartościowe. On podnosi ten kamień, przemienia i nadaje mu nowe życie, nowy sens istnienia, nową funkcję. Możesz stać się kamieniem węgielnym, pomimo, a nawet wbrew ludzkim opiniom i ocenom. Ale jest jedno ale…. Stanie się to przez Pana. Jedynie Bóg ma moc przemiany człowieka, moc zdrowego tworzenia i budowan...

  Czasami wydaje ci się, że robisz to, czy tamto, planujesz to, czy owo, idziesz gdzieś, umawiasz się z kimś, masz coś do załatwienia i nagle to wszystko okazuje się tylko małym drobiazgiem, przyczynkiem do czegoś większego, do czegoś, nad czym nie panujemy, do czegoś, czego myśmy nie stworzyli własną przezornością i zapobiegliwością. Stajemy się Bożym narzędziem, którym niepostrzeżenie i bez naszej kontroli posługuje się Pan Bóg dla własnych celów. Czasem jest to obiad u mamy, zupa pieczarkowa, czasem są to krótkie odwiedziny, czasem rozmowa z drugim człowiekiem, przelotne spotkanie, które się okazuje czymś nad wyraz istotnym, a nawet kołem ratunkowym. Boża Opatrzność jest wszechogarniająca, łącząca nas wszystkich w sieć powiązań, relacji, wzajemnej pomocy, wzajemnych oddziaływań. Boża Opatrzność nas spaja, jednoczy, sprawia, że stajemy się jednym wielkim organizmem, jednym Kościołem, jedną wspólnotą. Ktoś komuś pomoże, ktoś kogoś uratuje, ktoś kogoś wysłucha, ktoś kogoś podni...