Ty się tym zajmij

  „Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana: cudem jest w naszych oczach” Ps 118, 22-23) Ileż to razy poczułeś się odrzucony, niedoceniony, uznany za nic nie wartego, postawiony niżej od innych, nawet w domu, przez rodziców, czy w pracy, lub wśród znajomych. Pogardzany i nie traktowany poważnie, wyróżniany w sposób negatywny i krzywdzący… Ile razy sprawiło ci to ból, smutek i zabrało siły do życia. Może jesteś właśnie takim kamieniem, uznanym za nienadającym się na podwaliny dla wspaniałej budowli, odrzuconym, jako odpad, gruz albo ewentualnie jako podłoże pod drogę. Co dla ludzi jest marne i nikczemne - dla Boga przeciwnie - jest wartościowe. On podnosi ten kamień, przemienia i nadaje mu nowe życie, nowy sens istnienia, nową funkcję. Możesz stać się kamieniem węgielnym, pomimo, a nawet wbrew ludzkim opiniom i ocenom. Ale jest jedno ale…. Stanie się to przez Pana. Jedynie Bóg ma moc przemiany człowieka, moc zdrowego tworzenia i budowan...

  Czasami wydaje ci się, że robisz to, czy tamto, planujesz to, czy owo, idziesz gdzieś, umawiasz się z kimś, masz coś do załatwienia i nagle to wszystko okazuje się tylko małym drobiazgiem, przyczynkiem do czegoś większego, do czegoś, nad czym nie panujemy, do czegoś, czego myśmy nie stworzyli własną przezornością i zapobiegliwością. Stajemy się Bożym narzędziem, którym niepostrzeżenie i bez naszej kontroli posługuje się Pan Bóg dla własnych celów. Czasem jest to obiad u mamy, zupa pieczarkowa, czasem są to krótkie odwiedziny, czasem rozmowa z drugim człowiekiem, przelotne spotkanie, które się okazuje czymś nad wyraz istotnym, a nawet kołem ratunkowym. Boża Opatrzność jest wszechogarniająca, łącząca nas wszystkich w sieć powiązań, relacji, wzajemnej pomocy, wzajemnych oddziaływań. Boża Opatrzność nas spaja, jednoczy, sprawia, że stajemy się jednym wielkim organizmem, jednym Kościołem, jedną wspólnotą. Ktoś komuś pomoże, ktoś kogoś uratuje, ktoś kogoś wysłucha, ktoś kogoś podni...

  Uczestniczy człowiek w rekolekcjach. Z ust rekolekcjonisty płyną różne ważne słowa o trwaniu w Bożej Obecności, czynach miłości itepe,, a tu jeden gest, jeden szczegół decyduje o tym, że wychodzisz z tych rekolekcji prawdziwie ubogacony i zbudowany… Początek Mszy św., święcenie palm. Mały chłopaczek, ministrant niesie za księdzem święconą wodę w dość ciężkiej metalowej misie. Po obrzędzie poświęcenia chłopiec, chcąc postawić misę na szafeczce, niespodziewanie traci panowanie i ją rozlewa. Zbity z tropu i nieporadny wobec całego zdarzenia stoi zagubiony. Na ten widok z ławki wychodzi mężczyzna, podchodzi do chłopca i głaszcze go po ramieniu, a następnie ściera wodę. Nie byłoby może nic takiego w całym zachowaniu mężczyzny, gdyby nie gest względem chłopca. Gest miłości, wsparcia i zaopiekowania sytuacją. On rozumie, co czuje chłopiec, stojąc przy ołtarzu, czuje jego zmieszanie i zakłopotanie. Śpieszy z pomocą kierując się chrześcijańskim instynktem. Nie czyn był tu najważniejszy, ...

  1 kwietnia 1656 r. w atmosferze powszechnego wzruszenia wiernych król Jan Kazimierz otoczony biskupami i senatorami w obecności legata papieskiego urzędowo i uroczyście ogłosił Maryję Królową Polski. Święto to zostało ustanowione na prośbę biskupów polskich po odzyskaniu niepodległości po I wojnie światowej. Oficjalnie obchodzony jest ten dzień od 1923 r. W 1920 r. zatwierdził je dla Kościoła w Polsce papież Benedykt XV. Po reformie liturgicznej w 1969 r. święto zostało podniesione do rangi uroczystości. Obecnie Kościół katolicki w Polsce obchodzi uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w dniu 3 maja. Czy w dzisiejszych czasach uroczystość Matki Bożej Królowej Polski ma dla nas jakieś znaczenie? Czy ma dla nas znaczenie, że to Maryja sama upomniała się o ten tytuł w osobistych objawieniach jezuity?   14 sierpnia 1608 r. mieszkający w Neapolu włoski misjonarz, 71-letni ojciec Juliusz Mancinelli z zakonu jezuitów, doświadczył objawienia ...

 Maj, najpiękniejszy miesiąc strojny w kwitnące drzewa i kwiaty, dedykowany jest w Kościele Katolickim  Maryi, Bożej Matce. Cała przyroda, czysta i piękna oddaje Jej cześć.  Chrystus kocha Swoją Matkę i uczcił Ją,  Jej oddanie, pokorę i służbę w Swoim Królestwie najwyższymi zaszczytami, koronując Najświętszą Marię Pannę na Królową Nieba i Ziemi. Do swojej Matki ma wyjątkową „słabość” i niejednokrotnie daje się Jej uprosić w naszych sprawach. Maria jest przykładem oddania bez reszty. Bardzo jasno i klarownie przedstawia to modlitwa na pozór oklepana. Mam tu na myśli „Anioł Pański”. Trzy proste wezwania to początek historii zbawienia, to świadectwo zawierzenia dane przez Maryję. „Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi i poczęła z Ducha Świętego”.   Maryja   , nie spodziewając się niczego, nie mając pojęcia o tym, jak ważna jest jej decyzja, została postawiona przed życiowym wyborem. Sam Bóg wybiera człowieka, by w nim, jego kruchym ciele złożyć Siebie i p...

  Smuci mnie jedna rzecz w kościele...Nie skupiamy się na współczesnej młodzieży. Młodzież tych czasów jest bombardowana bodźcami, których nie było, gdy my dorastaliśmy. Zagrożenia duchowe, lockdowny, instagramowe śmieci i indoktrynacja lewacka na bieżąco przerabia im głowy po swojemu, urabiając i zniekształcając sumienia. To, co było kiedyś nie do pomyślenia, teraz staje się do przyjęcia, normalne, a nawet traktuje się jako oświecone zdobycze cywilizacji! Księża i działacze kościelni cieszą się nieliczną trzódką kilku ministrantów i paroma kościelnymi chórzystkami. Uspokajają sumienia ich widokiem, ubolewając natomiast nad wieloletnim brakiem powołań. Nie chce im się sięgać po "niebezpieczne" obszary, szukać ludzi, docierać do tych krnąbrnych i zbuntowanych. Łatwo jest narzekać na "stracone pokolenie", a w Kościele rzadko słyszy się modlitwy w ich intencji. Dla mnie to "zaniedbane pokolenie" dzieciaków, którzy u rodziców widzą jedynie smartfona w ręce i s...